Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

φωτια κι ατσαλι


υπάρχουν χιλιάδες μύθοι για δέντρα που μιλάνε , που έχουν χέρια και που περπατάνε.Δέντρα που μέσα στην βαθιά κουφάλα τους , έχουν καρδιά , μυαλό και αισθήματα.Δέντρα που ζουν σε πελώρια υγρά δάση και που καμιά φωτιά δε μπορεί να τα πιάσει.
Εγώ ,έχω ακούσει χιλιάδες τέτοιυς μύθους και για να ικανοποιήσω την παιδική μου περιέργεια που πάντα έκρυβα μέσα μου , ξεκίνησα μια κρυα βραδιά του δεκέμβρη ,να βρω αυτά τα δέντρα , να τα δω , να τους μιλήσω , να με σηκώσουν στους ώμους τους με τις ξύλινες χεράκλες τους.Για να μη καταλάβει κανένας το σκοπό μου , βγήκα έξω φορώντας τα καλά μου...
Χωρίς να το έχω καταλάβει και χωρίς να βλέπω το ρολόι για να καταγράφω την ώρα , μπήκα σε ένα δάσος πολύ ίδιο με τα άλλα. Τι περίμενα δηλαδή ? Ξωτικά και νεράιδες , τρεχούμενα νερά και μαγικές χρυσόσκονες? Δε ξέρω , μπορεί αυτό να περίμενα.
Περπατούσα μπροστά στο μονοπατάκι που ίσα φαινόταν.Ξαφνικά, άκουσα φωνές πίσω απο κάτι ομιχλώδες θάμνους.Προσπαθησα να καταλάβω απο που έρχονταν.Είδα κάτι σκιές και προχώρησα για να δω καλύτερα.Ξαφνικά αντίκρυσα ένα γκρίζο δέντρο με μεγάλα ατσαλινα χέρια και φύλλα απο μπετόν.Τώρα κατάλαβα γιατί καμιά φωτιά δε μπορεί να πιάσει αυτο το δέντρο.Μαζί του ήταν μια κοπέλα , κανονική κοπέλα , ντυμένη κι αυτή με τα καλά της . Κρύφτηκα σοκαρισμένη πίσω απο ένα βράχο για να ακούσω τι λένε.....
''πυρινα μάτια με κοιτάνε,μορφές που ρίχνουνε σκιές,πάνω στους δρόμους που περνάμε.Η μνήμη όλο πληγές..''ειπε το δέντρο με τρεμάμενη φωνή.
Το δέντρο άρπαξε τη κοπέλα με τα ατσάλινα του χέρια ,την έβαλε στους ώμους του και προχώρουσαν ,δε ήξερα που πάνε.Αυτή του έδωσε ένα φιλί στο μέτωπο.Τους ακολούθησα. Ξαφνικά κατέληξαν σε ένα γκρεμό.Σε μια αδιέξοδο.Κάτω στο γκρμό ήταν πολύ φωτεινά,εκθαμβωτικά φωτεινά.Ηταν φωτιά.Τεράστια φωτια.Φωτιά που ερχόταν καταπάνω μας σαν ενα καζάνι με ζεματιστό νερό.Ένιωσα μια απίστευτη ζέστη.Σε κλάσματα δευτερολέπτων ένα πλοκάμι απο τη φωτιά άρπαξε το ατσάλινο δέντρο και τη κοπέλα ,μέσα στο πύρινο γκρεμό . ΤΡΟΜΑΞΑ. σοκαριστηκα.
Τι να καιγόταν άραγε μέσα σε εκείνο το κρύο βράδυ του Δεκέμβρη?
Ακόμα να μάθω...
'Ετρεξα να φύγω.Ξαφνικά η περιέργεια μου με εγκατέληψε. Ο φόβος δε με άφηνε να πλησιάσω.Έφυγα χωρίς να με νοιάζει αν θα βρω το δρόμο για το γυρισμό.
Έγιναν όλα τόσο γρήγορα.
Κάποιοι μπορεί να με είπαν κάπως.Αυτοί που δε με πιστεψαν , τρελλή και αυτή που με πίστεψαν έστω και λίγο, με είπαν δειλή.
δε με νοιάζει.

Κατάλαβα όμως, ΟΤΙ κυνηγώντας τον μύθο μου είδα οτι όντος υπήρχε η φαντασία μου, αλλά οχι όπως την περίμενα. αυτή η κοπελιά μπορούσε να ήμουν εγώ. Ανακάλυψα τη δύναμη της φωτιάς..Μέρες παράξενες ,μέρες θαυμάσιες...Κατάλαβα πόσο εύκολο ένας κρύος παγερός χειμώνας , να γίνει πύρινη λέλαπα και να τους φάει όλους.Ακόμα και τις πιο θαραλλεες ψυχές . Η φωτιά είμαστε εμείς , μα και τα δέντρα.
Μήπως το δέντρο ήξερε για τη φωτιά?ήθελε να πέσει μέσα της?
Άραγε το ατσάλινο δέντρο με τα φύλλα απο μπετόν να ελιωσε απο τη φωτιά?Η μήπως εμεινε εκει στα βάθη του γκρεμου , κλαιγοντας για τη χαμένη του κρυφή του φίλη ?
Τα δέντρα έχουν τις ρίζες τους στη γη , αλλά εκτινάζονται στον ουρανό.

''στην αρχή ήταν οι σαυρες , η φωτιά και η σπηλιά, κι ένας σελάς που έβαφε τη λάσπη ξανθιά.οι εκρήξεις του σύμπαντος μας δώσαν καρδιά.Μα μαγιά ήταν το ατσαλι και ζυμάρι η φωτιά ''


αφιερωμενο στους συλληφθεντες της εξεγερσης του περασμένου δεκεμβρη
λευτερια..

5 σχόλια:

jerronymo είπε...

Τα δεντρα καποιες φορες απο λαθος υπολογισμους πεφτουν πανω στους ξυλοκοπους...

vereggaria είπε...

xaxa..wraia paratirisi.
omwss to dentro itan astalino..
mono mpoultoza mporouse na to katedafisei kai se ekeino to dasos itan diskolo na mpei..

λοφανθρωπος είπε...

...ΔΑΣΟΣ ο χωρος δρασης των σατυρων....ο τοπος που η μικρη συνειδηση γινεται γρηγορα ερπετο ...δεχεται εκει μεσα μια μυστηριωδη διαποτιση απο κακες παρορμησεις...τυφλωνει τις αγριες ψυχες...οταν ο ανθρωπος ειναι αμαθης τα σκοταδια της μοναξιας αυξανουν τα σκοταδια του πνευματος...ΒΟΥΝΟ εκει τοποθετουσαν οι αρχαιοι τους θεους...εχεις πανω απο το κεφαλι σου τη γαλαζια απεραντοσυνη του ουρανου...η συνειδηση γιγαντονεται...το περιβαλλον καταυγαζει το πνευμα ...οι μεγαλες καρδιες μπορει ναειναι και μεγαλα πνευματα.

AETOS είπε...

Διάβασα με προσοχή και σεβασμό το πολύ όμορφο και ρομαντικό γραπτό σου.. Αν δεν κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σου θα ήθελα να σταθώ μόνο σε κάτι.. Φυσικά και το δικαίωμα στην έκφραση το έχουμε όλοι, φυσικά έχουμε την υποχρέωση να επαναστατούμε σε ότι μας καταπιέζει τις ελευθερίες που κάποιοι έχυσαν το αίμα τους γι'αυτές και φυσικά έχουμε την υποχρέωση κάθε φορά να ξεσκεπάζουμε το σάπιο αλλά... δεν έχουμε κανέναν δικαίωμα να παίρνουμε την εξουσία που κατηγορούμε ότι οι άλλοι κάνουν κατάχρηση και να την χρησιμοποιούμε απλώς για να ξεσπάσουμε.. Αυτό δεν είναι αγώνας.. είναι οτιδήποτε άλλο.. Θα είμασταν μεγαλύτερα λαμόγια από αυτους που κατηγορούμε αν αυτό το θεωρούσαμε αγώνα.. ο Σωκράτης θα μας ήταν άγνωστος αν την "κοπάναγε" από τη φυλακή.. Λευτεριά κατά την ταπεινή μου γνώμη, θέλουμε στην Πατρίδα μας από τα ξένα συμφέροντα, από τα αρπαχτικά κάθε είδους εξουσίας και από όλους αυτούς που μας έχουν επιβάλλει να ανεχόμαστε.. Να μην αναφέρω ονόματα Ελλήνων και ξένων επαναστατών και εξεγερμένων με ιδανικά, γιατί θα είναι ατυχής η σύγκριση με το συνοθύλευμα της μάζας που τα'κανε λαμπόγιαλο τον περασμένο Δεκέμβρη.Αν το παιδάκι που δολοφονήθηκε ήταν η αφορμή, άλλα πράγματα έπρεπε να γίνουν, γιατί αυτά που έγιναν -πίστεψέ με- βόλεψαν αφάνταστα την εξουσία. Σ'ευχαριστώ και πάλι για τη φιλοξενία που μου προσφέρεις.

vereggaria είπε...

mporei aete na xeis dikio.sigoura i eksousia voleutike apo ton perasmeno dekemvri,alla polla paidia vgikan sto dromo pou de itan apla mpaxaloi.vgikan siniditopoiimena kai fwnaksan oxi mono gia to paidi alla k gia tis zwes tous,mas.De amfisvitw kanena idaniko apla eipa leuteria sta paidia auta pou eksegertikan estw gia mia fora p vgikan apto spiti toys,apo to kanape tous,apto pc tous k vgikan stous dromous.as mi nomimopoiisoume kai to thanato.o thanatos tou mikrou pirodotise to aisthima antidrasis oxi mono sta sinomilika paidia alla k se olous.apla autoi p ta parakolouthousan mono apo to kanape tous to mono p exoun na poun einai gia epeisodia k fthores.gt mono auto simfere ti elliniki tv na provallei.nai loipon leuteria se ola ta paidia pou vriskontai mesa sta kelia logw tis thelisis tous na fwnaksoun gia ta auta pou tos epnigan.sigoura ipirxan kai asiniditoi.alla de mporoume na poume oxi leuteria stous sillifthentes t dekemvri epidi eginan epeisodia.as min akirwnoume tis eksegerseis gt eimaste rixoi apo monoi mas.l eleutheria einai megali ipothesi de xreiazetai mono kolokotrwnides gia na tin ipostiriksoun.oloi mporoun na tin aspastoun gia otidipote tous pnigei se auti ti koinwnia mixani.
euxaristw gia tin apopsi s.
eisai euprosdektos.