Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Λάθος άνθρωπο σκοτώνεις..


Οχι ρε δε φοβάμαι.Δε φοβάμαι κανέναν σας.
Το μαχαίρι στα χέρια μου δεν είναι για να δείτε το αίμα μου,είναι γιατί το σπίτι μου είναι κρύο,μα οι φλέβες μου ουρλιάζουν να βγουν προς τα έξω.
Κρυώνω..
Ακούω τις φωνές μου,ο εγωισμός μου ,σκεπάζει το πρόσωπο του και παίζει με τη γυμνή του κούκλα.Μου κλείνει τα μάτια.Μα εγώ δε τον φοβάμαι,δε φοβάμαι κανέναν.
Η περηφάνεια μου αγκαλιάζει το παγωμένο μου σώμα,κουρνιάζω στη ζέστη των ματιών της.
Μα με σφίγγει,σαν βόας τυλίγεται γύρω μου και με πνίγει.
Μα εγώ δεν πεθαίνω ρε.
Την κάνω χώμα με την γροθιά μου.
Οχι ρε δε πεθαίνω για κανένα μεγάλο πνευμα Θεού και προστάτη.
Είμαι εδώ και παίζω με τους εφιάλτες μου,που κάποια μέρα θα ξυπνήσουν και τους άλλους.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

τι να πω οταν ο φοβος ειναι πορνη πλαστικη κούκλα έτοιμη για γαμήσι.Την γαμάς και αυτη είναι ακίνητη με ανοικτό το στόμα.Τόσο καλός είμαι ρε γαμώτο..Αυτο είναι σαν απάντηση μου,γιατί όπου φόβος και σκλαβιά.Ας μη γίνουμε και εμείς κούκλες να μας γαμάνε και να γαμιόμαστε μονοι μας.