Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

ΕΝΑΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΓΕΜΑΤΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ..
ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΤΩ
ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΗ ΘΕΣΗ.
ΚΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΔΕ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΑΝ ΟΙ ΓΚΡΙΜΑΤΣΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.
ΜΑ ΕΛΑ ΝΤΕ ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΣΗ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ
ΝΑ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΑ ΚΑΤΑΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ
ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΕΣ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΓΕΜΑΤΑ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑ.
ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΖΗΤΑΝΕ
ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΜΑΣ ΚΥΝΥΓΑΝΕ
ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΜΑΣ..
ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΗ ΠΟΡΤΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΓΙΑΖΙ ΕΝΟΣ ΑΣΠΡΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
ΛΕΥΚΑ ΚΕΛΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΓΚΡΙΜΑΤΣΕΣ ΠΟΥ ΦΟΣΦΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΑΣ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ
...
ΤΙ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΑΡΑΓΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ
ΤΙς ΓΚΡΙΜΑΤΣΕΣ ΑΥΤΕς Ή ΑΠΛΑ ΤΙς ΤΑΣΕΙς ΦΥΓΗΣ ΜΑΣ.
ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙς ΝΑ ΠΑΣ ΠΟΥ?
ΑΦΟΥ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΚΕΠΑΖΕΙ
ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ.